Weblog met extra zuurstof voor Innovatie in ICT en Onderwijs
Karin Winters besteedde vorige week aandacht in haar Weblog Karin Blogt aan het artikel in de Trouw over het Koning Willem I College: “Het MBO moet weer degelijk worden!“.
Een leuk artikel om te lezen, en geeft aan hoe ons college de toekomst met vertrouwen tegemoet gaat.
Voor een bijeenkomst van M@tchpoint ICT heb ik een presentatie gemaakt over hetgeen ik geleerd heb met het maken van een screencast voor het Masterpieces project in samenwerking met Kennisnet.
Deze presentatie zal ik komende donderdag verzorgen.
In een post van vorige week heb ik beloofd een voorbeeld van lesmateriaal te posten dat ik gemaakt heb met Teleblik. Hierbij de Projectomschrijving en de Projectbeoordeling van het project “Uit welke onderdelen bestaat een pc?”.
Onze afdeling werkt mee in een onderzoek naar de “ideale” organisatie om vraaggestuurd onderwijs te realiseren. Op kennisnet is een subsite te vinden over dit onderwerp: Flexibelleren.
In een eerdere post heb ik geschreven over het gebruik van Levelling Up om uitdagend projectonderwijs vorm te geven. Ondertussen heb ik weer een aantal uren kunnen ontwikkelen voor de opleiding Medewerker Beheer ICT en voor het eerste leerjaar een (deel)plaatje gemaakt waarin de diverse geplande projecten staan.
In onze aanpak gebruiken we o.a. de leerlijnen van de Bie waarin ik me vooral richt op de kennis, vaardigheden in integrale leerlijn. De andere leerlijnen worden vanuit andere disciplines vorm gegeven binnen onze afdeling.
Een van de (terechte) kritieken op CGO (ik bedoel de manier waarop CGO vaak is ingevoerd) is dat de kenniscomponent verloren is gegaan, terwijl er natuurlijk zonder kennis geen vaardigheid kan zijn, en je zeker al niet in staat bent om in de context van een beroep deze kennis en vaardigheden dan accuraat toe te passen.
Dus: goed CGO besteedt aandacht aan kennis en vaardigheden, en leert de student deze toe te passen in de context van het beroep (integrale leerlijn).
De projecten in het schema, bijvoorbeeld 1.1 Installeren Windows XP, zijn opdrachten in de integrale leerlijn. Studenten moeten voor een klant een bepaald eindresultaat neerzetten. Hiervoor moeten ze natuurlijk eerst kennis en vaardigheden ontwikkelen. Kennis op basis van (zelfstandig uit te voeren) studietaken, lessen over software (op basis van het Aries PC Maintenance & Repair programma), lessen Engels en Nederlands, et cetera., en vaardigheid op basis van (zelfstandig uit te voeren) studietaken, practicum, lessen Engels en Nederlands, et cetera.
Om enige structuur en focus te krijgen heb ik met de rode vlakjes de thema’s aangeduid. Een thema bestaat uit een periode van 8 tot 12 weken, zoals bijvoorbeeld het thema hardware, waarin de studenten leren een PC op basis van eisen en wensen van de klant samen te stellen. Of het thema Desktops waarin geleerd wordt om een PC volledig met software in te richten. Een thema wordt vervolgens aangeleerd door in complexiteit toenemende projecten. Dus, binnen een thema wordt in 2 of 3 stapjes het eindniveau geoefend.
Maar ook tussen de thema’s zit een toenemende complexiteit. Met name in werkproces 1.2 Installeren en configureren van systemen is dit mooi te zien. Het inrichten van een desktop is vele male makkelijker dan het maken van een simpel peer-to-peer netwerk tussen desktops, en dit is weer vele male minder complex dat het maken van een domein.
Op deze manier ben ik weer een stap verder met het ontwikkelen van het onderwijs voor volgend schooljaar en een level gestegen in mijn eigen kennis en vaardigheid, maar vooral in het toepassen ervan. Hoeveel levels te gaan nog? Ik denk dat deze game nooit stopt, want er is altijd iets voor verbetering vatbaar.
Hoe pakken jullie dit aan? Wie heeft er tips? Suggesties? Ik ben benieuwd naar reacties.
Voor volgend schooljaar ben ik bezig om nieuw materiaal te ontwikkelen voor de Medewerker Beheer ICT te ontwikkelen. Ik wil zo veel mogelijk gebruik maken van bestaand materiaal op internet.
Met betrekking tot werkproces 1.1 Assembleren van Systemen is er op Labrats.tv een hoop bruikbaar materiaal te vinden. In het Engels, maar hierdoor mogelijk inzetbaar bij de lessen Engels?
Enige tijd geleden heb ik wat onderzoek gedaan naar video games (zie weblog item): Waarom zijn de studenten van ons in staat om vaak uren en uren te besteden aan het spelen van video games en zijn ze op school soms zo moeilijk te motiveren?
Een van de concepten van een goede video game is levelling up, oftewel:
je hebt een level (met een bepaalde moeilijkheidsgraad) behaald, en je gaat door naar de volgende level (met een hogere moeilijkheidsgraad). Je voelt je goed, doordat je iets geleerd hebt, dat je in het begin niet kon.
Tot nu toe heb ik bij de opleiding Medewerker ICT (Bol-2) al wat geëxperimenteerd hiermee, en gaan we dit groter inzetten komend schooljaar in de Medewerker Beheer ICT opleiding (Bol-3).
In het verre verleden hadden we periodes van 10 weken waarin het onderwijs geperst moest worden. Enige jaren terug zijn we de periodes gaan flexibiliseren zodat het onderwerp (in de vorm van een project) dat geleerd moet worden ook een passende hoeveelheid tijd toegedeeld kreeg.
Het voordeel hiervan was dat studenten meer tijdsdruk ervaren en over een periode van bijvoorbeeld 8 weken beter gemotiveerd aan het werk zijn. Periodes groter dan acht weken zijn absoluut niet te overzien, en “lokken” na een flitsende start “lamballen” uit: “Ach, tijd zat nog, effe wat anders doen dan school!”.
Wat echter opviel was dat het project meteen het eindniveau vraagt van de student. Natuurlijk zijn er studietaken die de student zelfstandig uitvoert, zijn er just-in-time workshops waarin hetgeen de groep mee worstelt klassikaal behandeld wordt, en geplande cursussen. Waardoor de student stap-voor-stap begeleid wordt naar het eindniveau.
Een voorbeeld van een project is dat de student een PC moet inrichten met meerdere besturingssystemen (bijvoorbeeld MS-Dos, Linux, Windows XP), de bijbehorende software (Microsoft Office, anti-virus, firewall, et cetera) moet installeren en het geheel configureren, zodat bijvoorbeeld de PC op het internet aangesloten wordt.
Echter waarom in een slag het eindniveau vragen, want als deze stap te moeilijk en lastig te overzien is, merk je toch week afhaakgedrag. Kortom, laten we proberen om het concept van Levelling Up te gebruiken om de bestaande projecten in (2 of 3) stappen op te delen.
In het voorgaande geschetste voorbeeld wordt het project in 3 levels opgekknipt. In project 1.1 (level 1) leert men Windows XP te installeren inclusief benodigde software, in project 1.2 (level 2) leert men Ubuntu Linux installeren inclusief benodigde software, en in project 1.3 (eind level) leert men een dual boot PC installeren met Windows Vista en Ubuntu Linux.
Elke keer een andere context (een andere klantvraag), maar telkens neemt de complexiteit toe van hetgeen gevraagd wordt. Hiermee wordt het concept van Levelling Up toegepast in het onderwijs, en blijft de student hopelijk meer gemotiveerd aan het werk en in een korte periode een succeservaring beleeft. Deze succes ervaring levert hem vervolgens de motivatie om de volgende stap te zetten.
Ik ben benieuwd wat de resultaten zullen zijn van deze iets gewijzigde aanpak.
Afgelopen week zijn de kwalificatiedossiers voor 2008-2009 eindelijk officieel vastgesteld en beschikbaar op het LoketMBOICT. Natuurlijk zijn we al enige tijd bezig met de voorlopige versies 2008-2009 op de ICT-Academie, en hebben we al heel wat meegemaakt met deze kwalificatiedossiers. Toch hadden we stiekum gehoopt dat er op het gebied van de talenniveau´s een en ander aangepast zou worden. Maar wat blijkt het geval? Niks!
Een stukje historie: de afgelopen vier kwalificatiedossiers in 5 jaar heb ik me keer op keer verbaasd over met name de opleiding Medewerker ICT. Zo was het mogelijk dat het onderdeel “elektrotechniek” weggehaald werd, toen weer terug kwam, en nu weer verdwijnt. Weten de samenstellers wel wat men nu eigenlijk wil? Een aantal jaren terug ben ik eens in de besluitvorming gedoken, en kreeg ik sterk de indruk dat op basis van de aanwezigen men van links naar rechts zwalkte. Veel elektrotechniek mannen in de zaal, dan het onderdeel erin. Veel ICT-ers in de zaal, dan het onderdeel eruit.
Briljant was ook de ingeving om het onderdeel “oplossing van storingen” te verschuiven van kerntaak 1 naar kerntaak 3, maar verder veranderde er inhoudelijk weinig. Natuurlijk koste deze ingeving zeeën van tijd en geld om vast te stellen.
De laatste slag die we gaan maken is het stroomlijnen van het format van het kwalificatiedossier van de ICT-opleidingen met alle andere kwalificatiedossiers. Een goede actie om eenheid te creëren, maar inhoudelijk veranderd er bijna niks.
Na 5 jaar en 4 dossiers verder heb ik het gevoel een soort van bezigheidstherapie gevolgd te hebben. Aan het verbeteren van het onderwijs op de werkvloer zijn we nauwelijks toegekomen, want de spaarzame beschikbare tijd ging op aan het steeds aanpassen van de verantwoording van de Proeve van Bekwaamheid, studiegids, inrichting van Blackboard, et cetera. Schande!
Sinds een aantal maanden heb ik ook de Medewerker Beheer ICT onder mijn hoede, en wat blijkt? De taalniveau´s vastgesteld voor deze opleiding (niveau 3) zijn bijna hetzelfde als voor de opleidingen niveau 4 opleidingen: ICT-Beheerder, netwerkbeheerder en applicatieontwikkelaar.
Een overzicht:
| Nederlands | Engels | |
| Medewerker Beheer ICT (N3) | B2 | B1 |
| ICT-Beheerder (N4) | C1 lezen/luisteren B2 productie/interactie/schrijven |
B1 |
| Netwerkbeheerder (N4) | C1 lezen/luisteren B2 productie/interactie/schrijven |
B1 |
| Applicatieontwikkelaar (N4) | B2 lezen/luisteren/interactie/schrijven B1 productie |
B1 |
Met name Engels valt op: er wordt geen onderscheid gemaakt tussen het niveau voor Engels. Ik ben geen taalkundige, maar een simpele redenatie gaat toch op. De niveau 3 opleidingen duren traditioneel 3 jaar, en de niveau 4 opleidingen 4 jaar. Hierdoor heeft een niveau 3 student 3 jaar om een bepaald niveau te behalen, terwijl zijn niveau 4 student er 4 jaar voor heeft. En dat terwijl het instroomniveau bij niveau 3 lager ligt.
Bij Nederlands ligt het iets ingewikkelder, omdat de vijf domeinen: luisteren, lezen, productie, interactie en schrijven verschillend ingeschaald worden qua niveau. Wat opvalt is dat voor een Medewerker Beheer ICT er hogere eisen gesteld worden dan voor de Applicatieontwikkelaar. Waarom? Ook hier geldt voorgaande redenatie: minder tijd voor hetzelfde (zelfs hoger) niveau. Wie heeft dit bedacht?
Los van deze simpele redenatie staat natuurlijk dat het instroomniveau m.b.t. de talen erg laag is, en dat het onmogelijk is om een achterstand in jaren (opgelopen in het VMBO) op Nederlands en/of Engels onmogelijk door het MBO in te halen is.
Alweer een Mission Impossible?!
|
Recent Comments