Via de presentatie die ik in mijn vorige post noemde kwam ik terecht op het volgende filmpje:
Wat mij betreft een goed verhaal over creativiteit en het belang van creativiteit om bijvoobeeld grote wereld problemen aan te pakken. Maar geeft ook een helder inzicht in de rol van scholen in het afleren van deze creativiteit. Een verhaal met veel humor, maar een verdrietige ondertoon.
Slideshare, mijn favoriete web 2.0 website om presentaties te delen met studenten en collega’s, houdt een verkiezing van de beste presentatie. Al zoekend in de categorie Education kwam ik de volgende zeer interessante presentatie tegen over web 2.0 in de klas.
Het leuke van de presentatie is, is dat Alice in Wonderland als rode draad gebruikt is, en dat er een sterk overtuigend karakter in de presentatie zit.
Een van mijn favoriete tools is SnagIT van TechSmith (naast Camtasia Studio). Ik gebruik het sinds dit schooljaar om screenshots te maken, deze bij te werken en in te voegen in Powerpoint, Word of op mijn weblog.
Projecten, studietaken, frontaal lesmateriaal, et cetera. wordt er een stuk aantrekkelijker op, en het bespaart een hoop tijd. In het verleden moest ik met control c (copy), het opstarten van paint en vervolgens met control v (paste), en dan het bestand opslaan, een screenshot maken.
Als ik dan ook nog een aanpassing wilde doen aan het plaatje, was ik nog een tig minuten verder. Niks van dit alles met SnagIT.
Deze week ontving ik een mail met de mogelijkheid om voor $19,= mijn (gratis) versie 7.2.5 te updaten naar 9.0. Wat mij betreft weinig geld om up-to-date te zijn, en te genieten van nieuwe features (zie een artikel in de Computable met het persbericht. Maar zie ook deze pagina en klik om een video te zien met de nieuwe features. Wat mij betreft een aanrader voor iedere docent.
In de Computable wordt binnenkort het volgende onderwerp behandeld:
De PvdA wil dat de overheid zichzelf een quotum oplegt voor het aannemen van gehandicapte werknemers. Zou een quotum voor het aannemen van ict’ers met een beperking zinvol zijn?
Vanuit mijn rol als PIP van de Bol-2 en Bol-3 opleiding bij de ICT-Academie en de tijd en energie die ik gestoken heb in het kunnen begeleiden en diplomeren van Dove studenten (zie o.a. de volgende weblog items: Hoe diplomeer ik dove studenten in CGO?, Dove ICT-ers en Klinkt prima) moest ik natuurlijk reageren:
Ik denk het wel, helaas, want gehandicapten moeten vaak en onterecht opboksen tegen vooroordelen. Als docent aan de ICT-Academie van het Koning Willem I College heb ik een aantal maal ervaring opgedaan met gehandicapte studenten. Meestal, maar helaas niet altijd, is er een manier te vinden om goede ICT-medewerkers op te leiden. Juist met de inzet van technologie kan er erg veel. Daarnaast heeft de overheid tal van maatregelen waardoor iemand met een handicap zijn handicap kan compenseren, b.v. het kosteloos inzetten van een doven tolk. De ICT-bedrijven in onze adviesraad delen deze mening, en bieden graag ruimte voor stages, en mogelijk een baan na de stage.
Ik ben benieuwd of er andere meningen zijn m.b.t. dit onderwerp. In ieder geval zijn deze binnenkort, samen met mijn reactie te lezen in de Computable.
Tijdens mijn bezoekje aan Slideshare, om de link van een van mijn presentatie op te zoeken en aan een van mijn collega’s te mailen, kwam ik de volgende presentatie tegen over Web 2.0 Tools in de klas.
In de presentatie wordt naast een overzicht een aantal concrete tips gegeven over hoe je Web 2.0 in de klas kunt inzetten.
Wat me opvalt is dat de reacties op mijn weblog en de andere weblogs die ik volg er bijna nooit gebruik gemaakt wordt van Gravatars, oftewel: als je reageert op een weblogitem en je laat je mailadres achter, dan wordt naast je naam ook een fotootje van jezelf getoond.
Trouwens, dat mailadres wordt nooit geplaatst op de weblog, maar is wel zichtbaar voor de beheerder van de weblog. En wordt dus gebruikt door weblogsoftware, zoals Wordpress, om het fotootje op te halen. En let op: Wordpress.com, maar ook een eigen installatie van Wordpress (als is ik me goed herinneren vanaf versie 2.5) ondersteunen standaard Gravatars.
In een eerder weblogitem heb ik al stilgestaan bij Gravatars, echter kwam ik op de Weblog van Gravatar.com een leuke video (zie bovenstaande video) tegen dat precies uitlegt wat Gravatars eigenlijk zijn: to see is to believe!
Eigenlijk is mijn weblog hier niet voor bedoeld, maar mogelijk is er een enthousiaste ICT-er die volgend schooljaar het team van de ICT-Academie van het Koning Willem I College kan versterken?
Zie de vacature op de site van het Koning Willem I College.
Dat er een kloof is tussen de jeugd van tegenwoordig en mijn generatie is een open deur. Zo is er ook een kloof tussen mijn generatie en die van mijn ouders, et cetera.
Deze kloof levert vaak conflicten en onbegrip op. Ooit als kind kroop een oud omaatje voor, en zo assertief als ik was, gaf ik aan dat ik aan de beurt was. Ze riep toen: “De jeugd van tegenwoordig!”. Ik was natuurlijk totaal gepikeerd, want iedereen moet op zijn beurt wachten.
Je kunt de huidige jeugd de Einstein Generatie noemen, Digital Natives, et cetera.
Het fenomeen van deze kloof is natuurlijk niet nieuw, en is al eeuwen aan de gang. Elke generatie wordt opgevolgd door een nieuwe generatie met eigen normen en waarden: dit heet evolutie. Meestal staan deze nieuwigheden door, maar uiteindelijk wordt altijd de balans gevonden.
Amy MacDonald zingt passend over deze kloof, vind ik:
Maybe if you were some spear headed guy
I would listen to what you have to say
But you’re just some incapable figure
Thinking you’re bigger
Than me
But you’re not, yeah
You don’t know a thing about
The youth of today
Stating your opinion
Making it ring in my head all day
And you say
My children weren’t the same
My children’s children they’re the ones to blame
And you say
In my day we were better behaved
But its not your day, no more
We are the youth of today
Change your hair in every way
And we are the youth of today
We’ll say what we wanna say
And we are the youth of today
Don’t care what you have to say, at all
And maybe if you had a true point of view
I would listen to you
But its just your
One-sided feelings
They keep getting in my way
And you don’t know a single thing about
The youth of today
Stating your opinion
Making it ring in my head all day
And you say
My children weren’t the same
My children’s children they’re the ones to blame
And you say
In my day we were better behaved
But its not your day, no more
We are the youth of today
Change your hair in every way
And we are the youth of today
We’ll say what we wanna say
And we are the youth of today
Don’t care what you have to say, at all
And you say
My children weren’t the same
My children’s children they’re the ones to blame
And you say
In my day we were better behaved
But its not your day, no more
We are the youth of today
Change your hair in every way
And we are the youth of today
We’ll say what we wanna say
And we are the youth of today
Don’t care what you have to say, at all
Als docent heb je natuurlijk regelmatig met deze kloof te maken. En vaak kan dit strijd opleveren in het klaslokaal. In mijn beleving zijn er 3 mogelijke manier om met dit fenomeen om te gaan:
Blijf zitten waar je zit en verroer je niet - oftewel: blijf de normen en waarden van je eigen generatie handhaven voor de klas zonder je in te leven in de nieuwe generatie. Een klik maken met de klas zal onmogelijk zijn.
Onderga een metamorfose - oftewel: transformeer jezelf tot een lid van de nieuwe generatie. Alleen jammer van de grijze haren, dus echt geloofwaardig (geen congruentie) zal het niet overkomen.
Seek to understand first and then to be understood [uit: Seven Habits of Highly Effictive People van Stephan Covey] - oftewel: leef je in in de wereld van de nieuwe generatie, maar blijf ook jezelf. Door je in te leven zullen de studenten zich ook in jou gaan inleven. Op deze manier ontstaat er een wederzijds contact waarin het verschil juist een interessant en leerzaam fenomeen is.
Recent Comments